Życie wierszem pisane

Sztokholmski wiatr mrozi mi ręce  szczęście moje trzyma w udręce  mrozi mnie do samej czerwieni myślałem że tu coś na lepsze się zmieni chod...

Nie patrz na zegarek to już nie nasza godzina jesteśmy dwoma wskazówkami nic już nie ma między nami tarcza co nas ochraniała złym mocą wejść...