TEKST 39 - CZEGO NIE WIDAĆ (MROK)

Zamykam oczy by odetchnąć
od tego co niusł mi dzień się odciąć
podświadomość nie pozwala mi spocząć
koszmary na mnie napuszczając
małe i wielkie słabości wybierając
siłę moją osłabiając
Witalność ze mnie wysysając
tragizm mój niespojojem doładowójąc
w klatce szczęście zamykając
Siłe w migrenę zamieniając
i wypuścić mnie z sideł nie chcąc
czarne kraty mnie blokując
dosięgnąć światła mi nie dając
Jego blady blask nadziei widząc
za wewnętrzną charmonią tęsknąc
siedzę jak w końcie jak dziecko płacząc
z ostatnią kroplą blasku zostając
Jestem zmęczony

Wstaję na nogi przed siebie idąc
nową przyszłość zbudować próbójąc
o gałęzie na drodze się potykając
Zostały z drzewa życia się odrywając
a ja podnieść się próbując
Widzę drzewo co łamie się upadając
tak wyglądam na ziemii leżąc
sensu w istnieniu w ogóle nie widząc
ledwo na słabych nogach stojąc
po kolejnym ciosie na ziemie upadając
jak złamane drzewo na gruncie lecząc
po cichu do samego siebie łkając
depresja łzy moje łykając
w siłe ogromną swojąc rosnąc
językiem swoim się oblizując
Jak na pyszne danie na mnie się patrząc
resztę energii jak obiad z talerza zlizując
Jestem rozwalony

TEKST 37 - DROGA ZDARZEŃ

Wiem jak mam isc, ide poboczem
nie boje sie wejśc w mglisty choryzont zdarzeń.
Idącego przed siebie mija mnie tysiąc spraw
Pełnych różnych charakterów kłamstw i prawd
Jedne to  jak mycie zębów - zwykła rutyna
Drugie nabierają predkości jak struś pędziwiatd.
Idę cienką  niebezpieczną granicą
Między błotem a ulicą
Gdy sytuacja wyrwie się spod kontroli
i wszystko się spierdol.
Będę leżał brudny i przemoczony
Lekcją życia przesiąknięty.

Rzucony na ziemię,
siła umiera we mnie,
porażką zbrukany,
wewnętrznie rozerwany,
porażką naznaczony,
rzeczywistością zmiażdżony,
leżę spokojnie,
Zyć to brać udział w wojnie,

Zęby zdecydowanie ściskam i pięści zaciskam
Nasączony i przemoknielęty lekcją życia zostawie ją sobie
ocieram twarz brudną od porażki nie będę z nią szedł na twarzy
Mimo wyboi i mimo zakrętów nie powtórzę tych samych błędów
Dopuki idę przez namalowane przez Boga Drogach
Zrobię wszystko by się zaprzeć i utrzymać się na nogach
A gdzie pozostawiono dziury na moje działanie
Załatam je hardem ducha i stałym wytrwaniem.

Zrobie to,
też to zrób.
Będę walczył,
też to rób.

TEKST 38 - CISZA

Oddalam się od strefy sajgonu
od domów i aut ogonów
milkną jak głośna muzyka
która w przestrzeni gdzieś znika
by się rozejść  po przestrzeniach wielu
jak goście na czyimś weselu
a z zamkniętymi oczami zostałem ja
I mnie kojąca cisza

Dzięki ciszy żyje od nowa
jakby od niej płyneły słowa
,, Spokój w duszy to jest to
co znieczzuli całej zło"
Posłusznie tych słów słucham
lecz ze spokojem ducha
Cisza często jest jak złoto
nie okrywa się chołotą

Serce gra mi muzyke
z dźwiękiem kroków idąc chodnikiem
Gdybym zawzze i wszędzie umiał
wtedy prędzej bym zrozumiał
Co mają mi do przekazania
wyrobiłbym pozę przetrwania
By dożyć w miejskim syfie
Człowieka z człowiekiem bitwie

TEKST 35 - SKUTY LODEM

Idę po kruchym lodzie z ciężkim bagażem
O pewnym gruncie wciąż marze
Powierzchnia pęka przy każdym krok
Zaraz spadne i utonr w tym mroku
Próbując przetrwać na życiu się ślizgam
Ból emocjonalny mi  w głowie pizga
Na przetrwanie nie mam żadnego zaklęcia
W moich myślach coraz większe pęknięcia
Próbując przetrwać rospadam się na kawałki
Nie będzie końca tak jak kończą się bajki
Już nie dam rady, na nogach się chwieje
Jest co raz gorzej. Co sie ze mną dzieje?
Tak jak w sobie doświadczam chwiejności.
Zaraz utone w tej beznadziejności.

Wpadłem w co nawet głęboko podszyte
przed samym sobą na dnie ukrytę
ciągną mnie tam teraz złe istoty
to zawsze we mnie było chodz mialem uśmiech zloty
utopi mnie w mroźnych wodach to co zataiłem
było to we mnie nawet gdy silny byłem
Jestem ofiarą siebie samego
Idę na dno już wiem dlaczegp
Mrożące krew w żyłach demony wbijają mi się w skórę
Wokół szyi każdy z nich dusi mnie swym pazurem
Wiara mi ucieka wraz z powietrzem
Smak śmierci nadzieje na życie mi zetrze
Próbuję się chwytać brzegu jak tonący brzytwy
Chcąc być zwycięscą ze sobą tej bitwy

Szczęście skute lodem
Przyodziane chłodem
Moje życie młode
Schodzi pod czarną wodę
Gdzie widzę łapska szkaradne
W ich ramiona wpadnę

TEKST 36 - IDŹ ZA GWIAZDĄ W SWOIM SERCU

Stoję w twoim cieniu

Gdy ty się pławisz w lśnieniu

chcesz by wszystkie oczy patrzyły na ciebie

a ja tylko pomagam w potrzebie 

zawsze stoję krok z tyłu

zasłonięty chmurą pyłu

pyłem ograniczeń się krztusze

w nieznanym kierunku się nie rusze 

Lecz te czasy z wiatrem przeminęły

rozwiane przez wiarę wzleciały i zniknęły

gwiazda mi w sercu się rozpaliła

drogę w sercu oświeciła

widzę wszystkie drogowskazy

ustanowiony przez siebie zakazy

gwiazda moja oświetla mój czas jak noc w pełni księżyc

gdy usuniesz ograniczenia to aż chce się żyć

Jesteś gwiazdą którą masz w sercu

wszystko może być jak ze snu

gdy śmiało za nią pójdziesz

do rozwiniętego dobra dojdziesz

a los ciebie wszystko wynagrodzi 

gdy nikomu nie będziesz szkodzic

więc możesz błyszczeć na scenie

pewność siebie mając w cenie

Mam kawał życia 

Mam talent

Mam życie

Mam wiele do odkrycia

TEKST 34 - FUCKIN NEW YEAR!!!

Badz mym nowym rokiem
Badz jego urokiem
Przez kolejny rozdział
ktory nam bóg dał
więc wrzućmy szybsz bieg
niech przy nas topnieje śnieg
Przyszła nowa era
gdy wszystko idzie od zera
Nie ważne co się działo
teraz nowe nastało
wszystko może się zdarzyć
więc śmiało można marzyć

Pociąg nowej relacji
na ciebie czeka na stacji
kursuje przez cały rok
więc wsiadaj bez żadnych zwłok
mimo strachu cienia
co niesie ciężkie wspomnienia
to czekają nowe wrażenia
wyrzuc balast ci ciążacy
niech bedzie smieciem ginącym
bo nowy rok czekający
nową przygodą jest sycący
otrzej z czoła pot spływający

Chodz przyszlosc to nieznane
nie wiadomo czy wszystko bedzie udane
mozna brac zycie garściami
mimo iż zmartwienia są między nami
Czy nowy to rok miesiąc
idz przed siebie szczęście rwąc
i zachowaj je na trudne chwile
by ci się zrobiło milej

Hej hoł
Come on go

Yeah! Yeah!! Yeah!!!
Are ready? Let's go

TEKST 33 - CHCIAŁBYM

Wypuszczam wszystkie demony złego  czasu, ich byt się kończy.

Niech ta batalia zła i dobra się zakończy.

Będę świętować nowy czas do samego rana,

Nowa era  w mojej duszy będzie bardziej udana.

Smakiem szampana zabijam całe zło,

Opróżniam do pusta z szampanem szkło.

W szampańskim nastroju jak basenie tone

Szampan i szaleństwo to artefakty święcone.

W tej godzinie resetują do czysta  moją duszę 

Dziś koniec, przerywam tą podłą katuszę

Zło w butelce od szampana zamykam,

Niech tam przepadnie a ode mnie znika.

Zwycięska nad sobą jest moja mina,

Zamknę przeszłość w butelce niczym dżina.

Wszystko co przeżyłem niech mój umysł porzuci,

Zamilknie na wieki i nigdy już  nie wróci.

Otworzyła się przede mną wielka biała księga

My life -  postaram się by to była potęga.

Szczęściem ten niepoznany czas zapisze

W rozdział zdarzeń i przygód z pewnością wpisze.

Nie wiem co przyniesie los,

może dostanę pięścią w nos

że los się odmieni głęboko w to wierzę,

Bogu serce, ciało i duszę zawierze.

Gdy trzymasz się miłości wiary i nadziei

życie do końca nigdy ci się nie wykolei.

Wiem że trzyma się mnie mój Anioł Stróż,

Nawet gdy ostatni zaufany wbije mi w plecy nóż.

Chciałbym być wolny tak bez demonów

nie czuć ich ostrych jak brzytwa ogonów,

być normalny lecz wyjątkowy,

toczyć już zawsze beztroskie rozmowy.